KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2010/5854 E., 2012/3199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hüküm
- 1- TCK’nın 152/1-a, 62/1, 53/1-2. maddeleri
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 265/1, 62/1, 53/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK’nın 125/1-3-a, 43/2, 62/1, 53/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi ve hakaret suçundan hükmedilen sonuç cezanın “1 yıl 6 ay 22 gün yerine” eksik olarak tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Birden fazla polis memuruna hukuki anlamda tek bir fiille görevi yaptırmamak için direnme suçunu işleyen sanık hakkında aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezaların TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle görevli memurlara hakaret ve direnme suçlarından verilen hükümlerin ONANMASINA,
2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık müdafiinin, temyiz dilekçesinde sanığın, suça konu kırılan camı taktırdığını beyan etmesi karşısında; İlçe Emniyet Müdürlüğünden 05.10.2006 havale tarihiyle dosyaya konulan fatura tutarının sanık tarafından karşılanıp karşılanmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2010/5854, K. 2012/3199, 7 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama