Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/10639 K.2013/4154

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

21.03.2009 tarihinde Doğubeyazıt ilçe merkezinde düzenlenen yasadışı gösteriye silahlı örgütün internet siteleri ile basın yayın organlarından yaptığı çağrıya uyarak katıldığı ve örgüt propagandası içeren slogan attığı anlaşılan sanığın, Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarih 2007/282 esas, 2008/44 sayılı kararında belirtilen ilkeler de nazara alınarak; örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemekten, 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri delaletiyle aynı Kanunun 314/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a- 26.01.2009 tarihli eylemle ilgili olarak;

Sanığın saiki de dikkate alındığında; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla;

Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

b- 21.03.2009 ve 16.09.2009 tarihli eylemlerle ilgili olarak ise;

Sanığa yüklenen suçun, tarihleri, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,