Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2011/9841 K.2012/8135

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın nüfus kaydı uyap ortamından alınarak dosyaya eklenmek suretiyle eksiklik giderilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- 12.12.1939 tarih ve 25-58 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, temel cezanın seneden aşağı olarak belirlendiği hallerde cezada artırım nedeniyle tespit olunacak müteakip ceza süresinin seneyi aşması halinde dahi ay olarak ifade edilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca temel ceza 9 ay hapis olarak belirlenip aynı Kanunun 152/2-a maddesi uyarınca yapılan iki kat artırım sonucu ceza miktarının "27 ay hapis" yerine "2 yıl 3 ay hapis" olarak tespiti ile TCK'nın 62. maddesi ile gerçekleştirilen müteakip indirme işleminin bu süre üzerinden yapılıp sonuç cezanın da "1 yıl 10 ay 15 gün" hapis cezası olarak saptanması,

2- TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun uzun süreli hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden geçerli olamayacağının ve kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddenin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanmasına dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "Sanığın mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,