Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/1586 K.2012/5979

b) 2911 sayılı Kanunun 23/b maddesi yollamasıyla 33/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhtara ve zor kullanmaya rağmen kolluk görevlilerine karşı cebir kullanarak direnen sanık hakkında, 2911 sayılı Kanunun 32/2. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nın 265. maddesinde tanımlanan suçtan dolayı da cezaya hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.