Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/7990 K.2012/14459

2- TCK’nın 86/1, 62, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- TCK’nın 265/1-3, 62, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet 5- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 6- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 7- TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm nedeniyle anılan madde uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüş, kasten yaralama suçunun kamu görevlisine karşı işlendiği gözetilmeyerek TCK’nın 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın anılan kanunun 86/3-c maddesi uyarınca artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kasten yaralama suçunun vücutta kemik kırığı meydana gelecek şekilde işlenmesi nedeniyle tayin olunan temel cezadan artırım yapılırken dayanağı olan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasının 2. bendine “5237 sayılı TCK’nın 87/3. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/6. maddesinde yapılan değişiklik ile sanığa yüklenen 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçunun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların sürelerine göre, aynı Kanunun geçici 1 ve 2. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşıldığından; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3- Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanığın saik ve kastı da dikkate alındığında; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun biçiminde işlenen "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" ve gösteri yürüyüşü sırasında işlenen TCK'nın 265/1. maddesine uygun "kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme" eylemlerinden açılan davalara ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara ilişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,