Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/10756 K.2013/14237

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç adının "Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" yerine "iftira" olarak gösterilmesi ve mağdur ...'e ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçunu işleyen sanık hakkında uygulama maddesinin TCK'nın 268/1. maddesinin yollamasıyla aynı Kanunun 267/1. maddesi yerine, doğrudan TCK'nın 267/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığın aşamalardaki savunmasında yakalandığında kardeşinin ismini verdiğini, karakola gittikten sonra da pişman olup gerçek ismini söylediğini beyan etmesi, Mersin Emniyet Müdürlüğünün fezlekesinde "yapılan araştırmada sanığın gerçek isminin tespit edildiğinin" bildirilmesi karşısında gerçek kimliğinin emniyet araştırması sonucu mu, yoksa sanığın emniyette etkin pişmanlıkta bulunarak kimliğini açıklamak suretiyle iftirasından dönmesi sonucu mu ortaya çıktığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 269/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,