Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/10940 K.2013/14289

maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK'nın 206/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, bu bağlamda;

Kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün infazından kurtulmak amacıyla belge düzenleme yetkisine sahip kolluk kuvvetlerine kendisini kardeşi ... olarak tanıtıp bu kişi adına doktor raporu düzenlenmesini sağlayan sanığın eyleminin TCK'nın 206. maddesinde yazılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın parmak izlerinin alınması maksadıyla Olay Yeri İnceleme Büro Amirliğine getirildiği sırada henüz parmak izi alınmadan ve hakikat ortaya çıkmadan gerçek kimlik bilgilerini açıklaması nedeniyle TCK'nın 269/1 maddesi uyarınca etkin pişmanlık dolayısıyla cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal engel olarak kabul edilen karşılıksız çek keşide etmek suçunun yaptırımının hükümden sonra 03.02.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 5. maddesi ile idari para cezasına dönüştürülmesi, sanığın adli sicil kaydında başka bir mahkumiyetinin bulunmaması karşısında; CMK'nın 231/6-b maddesindeki sübjektif ölçütler de değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini isteyen sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,