Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/11124 K.2014/1119

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini verme eyleminin ise TCK'nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı nazara alındığında;

Askerden firar ettiğini ve yakalamadan kurtulabilmek için yanında taşıdığı mağdura ait kimliği 30.05.2008 tarihinden önce farklı yerlerde görevlilere ibraz ederek kullandığını beyan eden sanık hakkında suç tarihi ve öncesinde askerden firar suçu nedeniyle yakalama kararının bulunup bulunmadığı araştırılıp yakalama kararının bulunması halinde eyleminin TCK'nın 206. maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturacağı aksi halde 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahatinin oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi" yerine, doğrudan "TCK'nın 267. maddesi" olarak gösterilmesi ve hükmolunan netice adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi,