1- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 220/6 yollamasıyla 314/2, 62, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 174, 62, 52/2, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet c- TCK’nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 174, 62, 52/2, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK’nın 151/1, 152/2-a, 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin temyizinin sadece mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkında terör örgütü adına suç işlemeden mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, bu mahkumiyete esas alınan ve örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen mala zarar verme suçundan tayin olunan cezanın 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca arttırılmaması; sanık ... hakkında, terör örgütü adına işlediği kabul edilen suçların tarihini de kapsayan döneme ilişkin olarak silahlı örgütün hiyerarşik yapısına dahil doğrudan üyesi olma suçundan açılan davanın kesin hükme bağlanmış olması karşısında, örgüte dolayısıyla üye olma kabul edilen örgüt adına suç işleme nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, ancak;
örgütün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma yanında işlense de TCK'nın 314/3, 220/4, 314/2 maddeleri kapsamında kalacak ve cezada arttırıma tabi olacak mala zarar verme suçu bakımından, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca yapılacak artırımın uygulanmaması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.