Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/11943 K.2014/2871

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine, “iftira” olarak yazılması, suç tarihinin ise "05.10.2009 - 01.08.2010" yerine "07.02.2011" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Sanığa atılı “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşabilmesi için, failin işlemiş olduğu bir suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla hareket etmesi gerektiği, suç soruşturma veya kovuşturması için düzenlenenler dışındaki diğer resmi belgelerin düzenlenmesi aşamasında görevlilere kimliği ile ilgili yalan beyanda bulunma eyleminin TCK'nın 206/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı, bu bağlamda; sanığın 05.10.2009 tarihinde trafik kontrolünde durdurulduğunda, ehliyetsiz araç kullanması nedeniyle trafik ceza tutanağı düzenlenmesi sırasında katılan E..

Ş..’e ait kimlik bilgilerini verip bu kimlik adına sürücü belgesini yanında bulundurmama kabahati sebebiyle trafik idari para cezası para tutanağı düzenlenmesine neden olup düzenlenen tutanağı E..

Ş.. adına imzalamaktan ibaret eyleminin TCK’nın 206. maddesinde tanımlanan “Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçunu, 01.08.2010 tarihinde ise bu tarihte işlediği kasten yaralama suçundan yakalanan sanığın kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla katılan E..

Ş..’e ait kimlik bilgilerini görevlilere beyan ederek anılan kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlaması eyleminin ise başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunu oluşturduğu, böylelikle sanığın eylemlerinin yenilenen kast nedeniyle iki ayrı suçun oluşumuna vücut vereceği gözetilerek her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılması yerine,

05.10.2009 tarihinde gerçekleştirdiği fiilinin de TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşturduğu kabul edilerek aynı nev'iden fikri içtima kuralları gereği tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması,