Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/12491 K.2014/2157

1- TCK’nın 302/1, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK’nın 62, 52/2, 53/1-2-3, 58/9, 54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Olay tarihinde meydana gelen güvenlik güçleriyle çatışma eylemine katıldığı kabul edilen sanık hakkında, TCK'nın 302/2. maddesi uyarınca en az bir güvenlik görevlisini kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle her zaman dava açılıp bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul olunmuş, savunmaları inandırıcı