Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/13542 K.2014/7345

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşması için failin, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, sonut olayda; durumundan şüphelenilmesi üzerine görevli polis memurları tarafından kimliği sorulan ve hırsızlık suçundan arama kaydı bulunan sanığın, arama kaydının infazını engellemek amacıyla resmi belge düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlilerine Ö.Y.'a ait sürücü belgesini vermekten ibaret eyleminin; TCK'nın 206. maddesindeki "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Kendisini mağdurun kimlik bilgileri ile tanıtan sanığın hemen sonra kimliğini açıklayarak gerçeğe dönmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 269/1. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yasal engel oluşturmadığı gözetilmeden, CMK'nın 231/6. maddesindeki sübjektif koşullar karar yerinde tartışılıp değerlendirmeye tabi tutulmaksızın gerekçeli kararda sanığın cezası ertelendiği görülmekle şartları bulunmadığından şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,