Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/13807 K.2014/4981

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerektiği, sanığın cezaevi idaresine verdiği dilekçe ile iki hafta önce koğuşta bulunan hükümlüler B..D.., İ.. K.., C.. A.. ve S..

V..'nin esrar içtiklerini gördüğünü, iki gün sonra da bu kişilerin kendisine saldırdıklarını bildirmesi üzerine koğuşta bulunan hükümlülerin sanığın ifadesinden ancak bir hafta sonra 22.12.2010 tarihinde alınan kan ve idrar örneklerinde esrar maddesi bulunamamış ise de esrar maddesinin kan ve idrarda kalma süresi dikkate alınıp, ayrıca sanığın yaralama iddiasına ilişkin herhangi bir araştırmanın da yapılmaması şeklindeki olayda, eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp Anayasal dilekçe-şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu,

iddiasının kanıtlanamaması nedeniyle koğuşta bulunan hükümlüler hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş olmasının iftira suçuna vücut vermeyeceği, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,