KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2013/14630 E., 2014/2599 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2014
- Tebliğname No
- KYB - 2013/298184
- Mahkemesi
- Kandıra Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26.04.2010
- Numarası
- 2008/486 - 2010/165
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan sanık M.. E..'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 297/2 ve 297/4. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinin 26/04/2010 tarihli ve 2008/486 esas, 2010/165 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/10/2008 tarihli iddianamede, Kocaeli ..Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan M.. E..'ün, buzdolabı arkasındaki koruma demirini sökerek çivi haline getirdiği, plastik eriterek sap mekanizması ile demiri sabitlediği, delici alet haline getirdiği eşyayı odasının havalandırma boşluğunda sakladığı iddialarına yer verilmiş olması karşısında;
sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 6/1-f. maddesi delaleti ile aynı Kanunun 297/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan asliye ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 26.08.2013 tarih ve 2013/13460/52817 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 tarih ve 2013/298184 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Kandıra Sulh Ceza Mahkemesi’nin 26.04.2010 tarih, 2008/486 esas ve 2010/165 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni mahkumiyete ilişkin hükmün davanın esasını çözmeyen yönüne ilişkin olduğundan,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2013/14630, K. 2014/2599, 6 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama