Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/15433 K.2014/4031

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Göçmen kaçakçılığı suçunun oluşabilmesi için, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddî menfaat elde etmek maksadıyla, yasal olmayan yollardan; bir yabancının ülkeye sokulması veya ülkede kalmasına imkan sağlanması yada Türk vatandaşı veya yabancının yurt dışına çıkmasına imkan sağlanmasının” gerektiği,

Somut olayda, sanığın, yasadışı yollardan ülkeye giren ve yurt dışına çıkmak isteyen B.. A.. isimli göçmenle yolda minübüse binip Yüksekova ilçesine yolculuk yaparken yakalanması şeklindeki eyleminde “sanığın doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat elde ettiğine veya bu maksatla atılı eylemi” işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

b- Tekerrüre esas alınan Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2010 tarih 2009/178 esas 2010/216 karar sayılı ilamında göçmen kaçakçılığı suçundan verilen hapis ve adli para cezasının suç tarihinden sonra 04.05.2010 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi;