Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/15795 K.2014/1658

uyarınca mahkumiyet, temyizin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış olduğu gerekçesi ile verilen 14.08.2011 tarihli ret kararına karşı yapılan itirazı değerlendirme yetkisinin CMUK'nın 315. maddesi gereğince Yargıtay'a ait olduğu, bu nedenle Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2012 tarihli kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenip, gerekçeli kararın sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesi hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşıldığından yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu nazara alınarak, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 14.08.2011 tarihli karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/905 Esas, 2005/192 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün 23.05.2007 tarihinde infaz edildiği ve bu tarihten üç yıl geçtikten sonra suç işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,