KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2013/3507 E., 2014/62 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 9 - 2012/28046
- Mahkemesi
- Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03.08.2011
- Numarası
- 2011/336 - 2011/309
- Suç
- 2911 sayılı Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıklara yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan gösteri yürüyüşü sırasında işlenen TCK'nın 265/1. maddesine uygun "kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme" eylemlerinden açılan davalara ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,
Sanıklar müdafileri ve sanık A.. A..'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın, suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle TCK'nın 265/3. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,
b- 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle, sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2013/3507, K. 2014/62, 2 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama