Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/36 K.2013/3828

Kanuna muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3- TCK’nın 265/1-3, 53/1, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 4- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet 5- TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri yollaması ile 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Görevi yaptırmamak için direnme, 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Silahlı terör örgütü adına suç işlemeden kurulan hükme yönelik temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasanın 38, 138/1. maddeleri, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı sanığın kasta dayalı kusuru,

güttüğü amaç ve saik ile sübutu kabul edilen silahlı terör örgütünün propagandasına dönüşen yasadışı gösteriye katılarak taş atmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnmekten ibaret eyleminin niteliği de göz önünde bulundurularak; tayin olunan cezadan TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, uygun olan ve maddede gösterilen indirim oranı ile uyumlu, makul ve makbul bir indirim yapılması gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen ve eylemlerin niteliğinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,