KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2013/3706 E., 2013/14670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İftira
- Hüküm
- TCK'nın 267/1, 43/1, 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği,
Somut olayda; sanık ...'in ... Belediye Başkanı olan katılan ...'i benzer iddialarla ilgili olarak yetkili makamlara birçok kez şikayet ettiği, bu şikayetleri nedeniyle katılan hakkında dava açılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, diğer şikayetleri nedeniyle de yapılan ön incelemeler sonrasında soruşturma izni verilmeyip raporlar yeterli görülerek Cumhuriyet savcılığınca kovuşturma yapılmasına yer olmadığına kararları verildiğinin anlaşılması karşısında, katılan hakkında ileri sürdüğü iddiaların suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, bu nedenle iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a- Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, iftira suçunda maddi zararın söz konusu olamayacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında manevi zararın da göz önünde bulundurulamayacağı gözetilerek CMK'nın 231/6. maddesindeki ölçütler irdelenmeden, olayın meydana geliş şekli itibari ile mağdurun zararının giderilmediğinden bahisle yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi hükmü karşısında aynı maddenin 1-c fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2013/3706, K. 2013/14670, 26 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama