Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/8801 K.2014/1219

: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İtiraz Yazısının Tarihi : 31.05.2013 Suç : Görevli memura hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevli memura hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davanın yargılaması sonunda Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2005 tarih 2004/531, 2005/65 sayılı kararı ile kurulan mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, mahkemece 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen hükmün anılan tarihte yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Kanunların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi ve olaya uygulanması amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonunda 14.06.2006 tarih 2004/531, 2005/65 sayılı ek kararı ile verilen mahkumiyet hükmü, hükümlü tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.11.2011 tarih ve 2010/13911- 2011/29107 sayılı kararı ile;

“Hükümlü müdafii olarak hükmü temyiz eden Avukat ...'ın vekaletname ibraz etmediği gibi, müdafii olarak yargılamaya da katılmadığı ayrıca sanığın gerekçeli kararın usulüne uygun olarak kendisine tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE” oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 31.05.2013 tarihli itiraz dilekçesinde;

“1- Sanığa gerekçeli kararın 17.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, 23.07.2010 tarihinde süresinde temyiz ettiği, ancak temyizin mahallinde temyiz defterine işlenmemesi ve dosyaya konmaması sonucu, sanığın vekili olmayan, duruşmalara katılmayıp müdafi sıfatı ile hükmü temyiz eden Av. ...'ın temyiz talebinin CMUK'317. maddesi gereğince reddine karar verilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere sanık temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla 9. Ceza Dairesinin 24.11.2011 tarih ve 2010/13911 esas - 2011/29107 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ilamın İTİRAZEN kaldırılması,

2- Suç tarihine göre, polis otosunun camını kırma suçunun 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların yasada belirtilen türü ve üst sınırına göre; dava, TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresine tabi bulunmakla;

Suç tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşılmış sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASI, aynı Kanunun 322/1. maddesine göre, zamanaşımı nedeniyle, kamu davalarının DÜŞMESİNE karar verilmesi” istemiyle Dairemiz ret kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, 14.06.2010 tarihli gerekçeli karar usulüne uygun olarak kendisine tebliğ edilen hükümlünün hükmü temyiz edip etmediğine ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Sanık hakkında görevli memura hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davanın yargılaması sonunda Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.02.2005 tarih 2004/531, 2005/65 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK'nın 266/1, 516/3, 522 ve 258/2. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Mahkemece 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen hükmün anılan tarihte yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Kanunların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi ve olaya uygulanması amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonunda 14.06.2006 tarih 2004/531, 2005/65 sayılı ek kararı ile 765 sayılı TCK'nın 266/1, 516/3, 522. ve 5237 sayılı TCK'nın 265/1-4. maddeleri uyarınca verilen temyize konu 17.07.2010 tarihinde hükümlüye tebliğ edilen mahkumiyet hükmünün 23.07.2010 havale tarihli dilekçe ile hükümlü tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Dairemizin 24.11.2011 tarih ve 2010/13911-2011/29107 sayılı ret kararına ilişkin yerinde görülen itirazı kabul edilmiş ve aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.