Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/9269 K.2013/13421

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak bakımından vaki eski hale iade istemi üzerine değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına karşın, yerel mahkemelerce bu istemle ilgili olarak verilen 16.05.2011 tarihli kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesi hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu, sanığın 23.03.2011 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu nazara alınarak, eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmemiş ise de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğu ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm kurulurken sanığın fiilin maddî eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunması nedeniyle cezasının yarı oranda arttırılması sırasında uygulanan Kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,