Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/9303 K.2014/2552

Terör örgütü üyeliği, terör örgütü propagandası yapmak, 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından şüpheli Ö..

G.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca (TMK'nın 10. Maddesi ile Görevli) düzenlenen 27.02.2013 tarihli ve 2013/175 soruşturma 2013/170 esas, 2013/156 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanunun 174. maddesi gereğince iadesine dair Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin (TMK'nın 10. Maddesi ile Görevli) 12.03.2013 tarihli ve 2013/70 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin (TMK'nın 10. Maddesi ile Görevli) 20.03.2013 tarihli ve 2013/77 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın teşhise elverişli fotoğrafı ile olay görüntülerini içeren CD içerisindeki fotoğraflar arasında teknik mukayeseli inceleme yaptırılmadığı, şüpheli ifadeye çağrılmadan yakalama emri çıkarıldığı ve yakalama emrinin infazı beklenmeden iddianame düzenlendiği gerekçeleriyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği,

aynı Kanunun 170/2. maddesinde yer alan "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa.

Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda sanığın suç tarihi olan 26.08.2012 tarihinden beri kaçak olduğu ve 21.12.2012 tarihinde hakkında yakalama emri düzenlendiği ve geçen zaman içinde yakalama emirinin infaz edilememesi üzerine iddianame düzenlendiği,

yine dosya içerisinde mevcut CD'de sanığa ait görüntülerin bulunduğu, bu aşamada mevcut delillerin mahkemesince takdir edilmesi gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 24.05.2013 gün ve 2013/8276/33723 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2013 gün ve 2013/199253 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;