Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/9917 K.2014/342

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar A.. Ö.., H.. Ç.., S.. U.., H.. S.., M.. S.. ve S.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yakalama, el koyma, arama, iletişim tutanakları ve koruma tedbiri altında bulunan tanığın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların kırsalda faaliyet gösteren silahlı terör örgütü mensuplarına erzak ve yaşam malzemesi temin etmek biçimindeki eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 3713 sayılı Kanunun 8/1 ve hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6415 sayılı Kanunun 4. maddelerinde düzenlenen terörizmin finansmanı suçunu oluşturacağı gözetilerek, hukuki durumlarının TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki Kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra sanıkların lehine olan Kanunun tespiti ile uygulanmasında zorunluluk bulunması,

2- Sanıklar M.. K.. ile M.. A.. hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Sanıkların silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatları yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Malen sorumlu vekilinin müsadereye ilişkin temyizine gelince

Suçta kullanıldığı gerekçesi ile müsaderesine karar verilen 34 TS 3190 plakalı traktörün gerçek malikinin kim olduğu araştırılıp CMK'nın 234. maddesi gereğince duruşmadan haberdar edilerek TCK'nın 54. maddesi kapsamında müsaderenin koşulları bakımından delil ibraz etme ve davaya katılma hakkını kullanma imkanı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,