Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/1241 K.2014/6971

Cezaevine cep telefonu sokmak, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık C.. K..’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 307/a-l maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2004 tarihli ve 2003/132 esas, 2004/201 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine yapılan yargılama sonunda, olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle, 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2003/132 esas, 2004/201 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan. “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında;

sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 25.12.2013 gün ve 2013/19558/78720 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2014 gün ve 2014/2979 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;