Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/1286 K.2014/8951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “09.06.2012” yerine “19.06.2012” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, resmi bir belgenin düzenlenmesi sırasında başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK'nın 206/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı;

Somut olayda; kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün infazından kurtulmak amacıyla belge düzenleme yetkisine sahip kolluk kuvvetlerine kendisini mağdur T.. Ö.. olarak tanıtan sanığın eyleminin TCK'nın 206. maddesinde yazılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içerisinde mevcut olay tutanağı, adli rapor ve yakalama tutanakları sanığın gerçek ismi ile düzenlenmiş olup, ortada sahte olarak düzenlenen resmi bir belge bulunmadığından ve 09.06.2012 tarihli olay tutanağından anlaşıldığı üzere sanığın kesinleşmiş mahkumiyet kararının infazı nedeniyle aranması olduğundan kardeşine ait kimliği kullandığı ihbarı üzerine yakalanarak herhangi bir sahte belge düzenlenmeden gerçek durum tespit edildiğinden, sanığın eyleminin TCK'nın 206. maddesindeki resmi belge düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturmadığı, eyleminin Kabahatler Kanununun 40. madde kapsamında kaldığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine katılmıyorum. 09.09.2014