Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/2534 K.2014/4463

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından ve sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Sanığın 02.02.2013 tarihinde Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumundan kaçtıktan sonra Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına kendiliğinden teslim olduğunu iddia etmesine rağmen kolluk güçlerince 04.02.2003 tarihinde yakalandığı aynı tarihli tutanakla belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması için savunmanın doğruluğu araştırılarak sonucuna göre hakkında TCK'nın 293. maddesinde düzenlenmiş olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Tayin olunan cezadan takdiri indirim yapılırken uygulamaya ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,