Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/2967 K.2014/10625

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın isnat ettiği eylemlerle ilgili yapılan soruşturmada soyut iddia dışında delil bulunmadığı için katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinin tek başına iftira suçuna vücut vermeyeceği, maddi vakalara dayanarak yaptığı ve bir kısım tanık beyanlarıyla doğrulanan müracatının Anayasa'nın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe hakkının" kullanımı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, iddialarını ispat edememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamacağı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın, fiilin maddi eser ve delillerini ne şekilde uydurduğu karar yerinde tartışılıp açıklanmadan, hakkında TCK'nın 267. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,