Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/3546 K.2014/12549

Silahlı terör örgütüne üye olmak, görevi yaptırmamak için direnme, kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama, kamu malına zarar verme, toplantı ve gösteri yürüyüşlerine silah veya benzeri araç taşıyarak katılma suçlarından şüpheliler E..

A.. ve diğer şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.01.2013 tarihli ve 2012/4008 soruşturma, 2013/1 esas, 2013/1 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa aykırı olarak düzenlendiğinden bahisle aynı Kanunun 174/1. maddesi gereğince iadesine dair Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2013 tarihli ve 2013/3 sayılı kararına yapılan itirazın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2012 tarihli ve 2013/12 değişik iş sayılı kararını müteakip, şüpheliler E..

A.. ve diğer şüpheliler hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.02.2013 tarihli ve 2013/247 soruşturma, 2013/106 esas, 2013/98 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa aykırı olarak düzenlendiğinden bahisle aynı Kanunun 174/1. maddesi gereğince iadesine dair Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 tarihli ve 2013/57 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ve 2013/52 değişik iş sayılı kararını müteakip, şüpheliler F..

B.., D.. K.. ve E.. A. hakkında soruşturma evrakının ayrılarak şüpheli E..

A.. hakkında Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.10.2013 tarihli ve 2013/2491 soruşturma, 2013/744 esas, 2013/683 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa aykırı olarak düzenlendiğinden bahisle aynı Kanunun 174/1. maddesi gereğince iadesine dair Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2013 tarihli ve 2013/342 sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli ve 2013/228 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesince, şüphelilerden E.. A.., F.. B.. ve D.

K.. hakkında yakalama kararının bulunduğu ancak yakalama kararlarının yerine getirilerek şüphelilerin soruşturma aşamasında savunma ve ifadelerinin alınmadığı, en az bir tutanak tanığının dinlenerek şüphelilerin eylemlerinin net olarak belirlenmediği, bu suretle suçun sübutuna etki edecek mutlak sayılan delillerin toplanmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği,

aynı Kanunun 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa.

Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesince iddianamelerin iadeleri kararları sonrasında,

haklarında yakalama karaları bulunan şüpheliler yönünden soruşturma dosyanın tefrik edilerek ayrı soruşturmanın yürütüldüğü, şüpheliler E..

A.. ve diğer şüphelilere ilişkin görüntüler netleştirildiği, görüntülerin mukayeseli fotoğraflarla karşılaştırılarak yeniden teşhis tutanakları tanzim edildiği ve tutanak tanıklarının beyanlarına başvurulduğu nazara alındığında iddianamelerin iadesine ilişkin kararlarda belirtilen sebeplerin Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca yerine getirildiği, şüpheli E..

A..'ın hakkında yakalama kararının çıkarıldığı 15.10.2012 tarihinden bu yana tüm aramalara rağmen bulunamadığı, kaldı ki iddianamenin iadesi sebepleri arasında sanığın savunmasının alınmamış olmasının belirtilmediği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 04.02.2014 tarih ve 2013/2744/8313 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2014 tarih ve 2014/52536 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;