Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/5733 K.2014/10324

kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Her üç sanık hakkında Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan; TCK’nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Her üç sanık hakkında kasten öldürme suçundan; TCK'nın 302/2 ve 37/1 maddesi delaletiyle 82/1-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (5 kez)

3- Her üç sanık hakkında kasten öldürmeye

teşebbüs suçundan; TCK'nın 302/2 maddesi

delaletiyle 82/1-g, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 35/2, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (25 kez)

4- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; TCK'nın 302/2 ve 6136 sayılı Kanunun 12/4. maddeleri delaletiyle 6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 52/2-4, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıklar hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 6/9. maddesinde teşhis işlemi yaptırmak veya yapmak bakımından Cumhuriyet savcısına tanınan yetki, 5271 sayılı CMK’nın 50/1-c maddesindeki suça iştirakten şüpheli olanların birbiri hakkında tanık olarak dinlenmesine imkan veren düzenleme, CMK’nın 85. maddesi uyarınca dosya kapsamına göre de gerçekleşen belli koşullar altında müdafii hazır bulunmaksızın yer gösterme yaptırılabilecek olması ve CMK’nın 148/4. maddesindeki,

soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı tarafından müdafii hazır olmaksızın alınan şüpheli ifadesinin hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmasa da hükme esas alınabileceğine ilişkin açıklık ve Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen tutanağın CMK'nın 169. maddesindeki düzenleme bakımından içerdiği eksikliğin işlemin esasını etkilemeyecek olması karşısında; sanıklar müdafilerinin şüphelilere teşhis işlemi yaptırılamayacağına, Cumhuriyet savcısı tarafından yaptırılan yer gösterme ve teşhis işlemlerinin geçersiz olduğuna ve delil olarak kabul edilemeyeceğine yönelik olarak temyiz duruşmasında ileri sürdükleri itirazlara itibar edilmemiştir.

1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği,

sanıkların sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, ayrıca sanıklar hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

6136 sayılı Kanunun 13/2. maddesi uyarınca tayin edilen temel gün adli para cezasının, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması ve TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/2. maddesi uyarınca tayin edilen 3.600 gün temel adli para cezası, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak 5.400 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 108.000 TL’ye indirilmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

21.10.2014 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'nın huzurunda, duruşmada sanıklar ... ve ...'ın savunmalarını yapmış bulunan Av. ... ve Av. ... ile sanık ...'nin savunmasını yapmış bulunan Av. ...'un yokluklarında, 22.10.2014 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.