Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/6167 K.2014/11772

2- TCK'nın 267/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme(2 kez) 3- TCK'nın 106/1-1.cümle, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 4- TCK'nın 86/2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet(2000.00 TL)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında, hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- İftira suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, şikayete konu dairenin önünü gösteren kamera kaydı görüntüleri ve olay yeri tespit tutanağı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın iddialarının maddi vakalara dayandığının anlaşılması karşısında eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmek biçiminde olmayıp şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu,

katılanlar hakkında yürütülen soruşturmada iddianın ispat edilememiş olmasının sanığın iftira suçunu işlediğinin kanıtı sayılamayacağı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,