Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/6450 K.2014/10811

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hükümden sonra 10.12.2013 tarih ve 28847 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 10.04.2013 tarih ve 2013/14 Esas, 2013/56 sayılı kararı ile TCK'nın 267/5. maddesindeki "...süreli hapis cezasına mahkumiyeti halinde, mahkum olunan cezanın üçte ikisi kadar hapis cezasına..." bölümünün, iptaline karar verildiğinin anlaşılması karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- CMK'nın 231. maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesindeki ''hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder'' ve aynı Kanunun 223/1. maddesindeki ''beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür'' şeklindeki düzenlemeler karşısında, mağdur hakkında verilmiş bir mahkumiyet hükmünden söz edilemeyeceği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hüküm niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 267. maddesinin 5 ve 6. fıkralarının uygulanması,

3- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,