Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/7310 K.2014/11759

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ve temyiz formunda temyiz tarihi 12.11.2012 olarak gösterilmiş ise de; 09.11.2012 tarihli temyiz dilekçesinin aynı gün mahkeme kaydına girdiği UYAP sisteminden anlaşılmakla temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşması için, failin, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, somut olayda; durumundan şüphelenilmesi üzerine görevli polis memurları tarafından kimliği sorulan sanığın, hakkında kovuşturması devam eden dava nedeniyle savunmasının alınması amacıyla çıkarılan yakalama kararının infazını engellemek amacıyla B..

Ş..'in kimlik bilgilerini vermekten ve bu isimle şüpheli ifade tutanağı düzenlenmesine neden olmaktan ibaret eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih ve 2013/619 esas-2014/378 sayılı kararında da belirtildiği üzere TCK’nın 206. maddesinde tanımlanan “Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan” suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması sırasında 8 ay yerine, hesap hatası sonucu 4 ay olarak eksik ceza tayini,

b-Hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca, açıklanması geri bırakılan hükmün ilk şekliyle açıklanacağı gözetilmeden, 3 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

c-Gerekçeli karar başlığında suç adının “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma” yerine “İftira” olarak yazılması,