Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/792 K.2014/7459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-İftira suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

a- İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; suça konu yazıda işgal edildiği gaspedildiği iddia edilen yola ilişkin olarak katılan A..

D.. hakkında Orhangazi Kaymakamlığının 24.06.2011 gün ve 1 sayılı kararı ile 3091 sayılı Kanun gereğince tecavüz ve müdahalenin önlenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmadığı gözetilmeden yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulama göre de;

Sorumlu yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı gazetede haber yaparak katılan A.. D..'in köy yolunu işgal ettiğini iddia eden sanığın eyleminin, iftira suçunun maddi eser ve delillerini uydurma niteliğinde olmadığı gözetilmeden hakkında tayin olunan cezanın TCK'nın 267/2. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a- Suça konu yazıda katılan A.. D..'in onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle onur, şeref ve saygınlığına saldırada bulunan bir ifadeye rastlanmadığından unsurları itibariyle oluşmayan hakaret suçundan beraati yerine gerekçe de gösterilmeden mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Katılan Y.. B..'a yönelik hangi ifadelerinin hakaret suçunu oluşturduğu karar yerinde gösterilip açıklanmadan gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

c- TCK'nın 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,