Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/8445 K.2015/225

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezalarının Ertelenmesi Hakkında Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünlüdü:

Sanık hakkında iftira suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 15.10.2014 tarih ve 2014/6064 - 2014/10149 sayılı Kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21.11.2014 tarihli itiraz delikçesinde;

"5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde: "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çerilir." yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden;

Sanığa atılı suçun işlenme tarih, 25.01.2012'dir.

Dosyada mevcut 17.04.2012 tarihli nüfus kayıt örneğinden anlaşılacağı üzere, sanığın doğum tarihi 03.10.1945'dir.

Sanığa ait 17.04.2012 tarihli adli sicil kaydından daha önce... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2006 tarih ve 2005/637 - 2006/87 E-K. sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522/1, 59/2, 81/1-3, 647 sayılı Kanun 4/1, 5/3-4, 72, maddeleri uyarınca 1005 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, kararın kesinleşme tarihinin 27.11.2008 olduğu, daha önceden hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılmaktadır.

Sanığa verilen ceza, 1 yıl hapis cezası olup; kısa sürelidir.

Yukarıdaki bilgiler doğrultusunda olayımızı değerlendirecek olursak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suçu işlediği tarihte altmışbeş yaşını bitirmiş bulunan sanığın mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddede yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, TCK'nın 50/3. maddesine aykırılık teşkil etmekte olup, sanık hakkında kurulan hükmün bu nedenden dolayı bozulmasına karar verilmesi gerekirken, onanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğunu" belirterek Dairemiz onama kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında iftira suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilme zorunluluğunun bulunup bulunmadığı ve hususun bozmayı gerektirip gerektirmediğine ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

TCK'nın 50/3. maddesinde; "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl ve daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, dosya içinde mevcut nüfus ve sabıka kaydı örneğine göre sanık ..., 03.10.1945 doğumludur. Adli sicil kaydına göre geçmiş mahkumiyeti mala zarar verme suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522/1, 59/2, 81/1-3, 647 sayılı Kanunun 4/1, 5/3-4, 72. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen ve doğrudan hükmolunan para cezasının toplamı 1005 TL adli para cezası olup, hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Suç tarihi olan 25.01.2012 tarihi itibariyle de 65 yaşını doldurmuştur. Sanık hakkında iftira suçundan TCK'nın 267/1 ve 53/1. maddelerince 1 yıl hapis cezasına hükmolunmuştur.

Bu durumda TCK'nın 50/3. maddesinin emredici hükmü karşısında suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyeti olmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın anılan maddenin 1. fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olmaktadır.

Bu açıklamalar ışığı altında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülerek kabul edilmiş ve aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.