Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/11156 K.2016/505

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmasına,

2-Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddede düzenlenen hak yoksunluğu güvenlik tedbiri niteliğinde olup kazanılmış hak oluşturmadığından, hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.