KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/1270 E., 2015/4846 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
a- TCK’nın 188/3-4, 192/3, 62, 53, 52/2, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere b- TCK’nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri 2- Sanık ....hakkında; Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık .... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olduğu, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,
2- Sanık ..... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Sanık... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Sanık hakkında vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/1270, K. 2015/4846, 29 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama