KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/1308 E., 2015/4654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- 1- TCK’nın 188/3-4, 192/3, 62/1, 52/2, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
2- TCK’nın 191/2-3-4-5. maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785 - 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına gereğinin yetkili ve görevli itiraz merciince yerine getirilmesine,
2- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis yerine hesap hatası sonucu “3 yıl 1 ay 17 gün” hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/1308, K. 2015/4654, 16 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama