Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/16087 K.2015/7429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. K.., C.. A.., S.. A.., U.. K.. ve H. G. hakkındaki hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesinden sonra sanık M.. K..'nin 13.11.2014, 09.12.2014 ve 23.12.2014 tarihli; sanık C.. A..'in 09.12.2014 ve 07.01.2015 tarihli; sanık S.. A..'in 28.11.2014, 11.12.2014, 12.12.2014, 15.12.2014 ve 23.12.2014 tarihli; sanık U.. K..'un 13.11.2014 ve 18.11.2014 tarihli; sanık H.. G..'nin 18.12.2014 ve 23.12.2014 tarihli dilekçeleriyle temyizden vazgeçtikleri anlaşıldığından, adı geçen sanıklar yönünden inceleme yapılmamıştır.

A- Sanıklar M.. G.. ve B.. B.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri, sanık B.. B.. ve araç kayıt malikinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık İ.. F.. hakkındaki hükmün incelenmesinde ise;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanığın cezai ehliyetini etkileyebilecek akıl hastalığı bulunduğunu iddia etmesi ve kovuşturma aşamasında da sanığın Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi altına alındığının anlaşılması karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak biçimde akıl hastalığı olup olmadığı ve derecesi hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,