Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/1663 K.2015/4520

9. Ceza Dairesi 2015/1663 E. , 2015/4520 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi : Ağır Ceza Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 188/3, 62, 52, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkûmiyet ve müsadere 2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 191/2-3-5. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık .... hakkındaki karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2) Sanık .... hakkındaki hükme yönelik temyize gelince, Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Temel ceza belirlenirken alt sınırdan ceza tayin edileceğinin belirtilmesine karşın adli para cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması suretiyle çelişkiye düşülmesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tayin edilen "100 gün" adli para cezasının "5 güne", aynı Kanunun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen "83 gün" adli para cezasının "4 güne" ve TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca "1.660 YTL" olarak hesaplanan sonuç adli para cezasının "80 TL'ye" indirilmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.