Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/17232 K.2016/294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezaevinden gönderdiği 10.09.2015, 17.09.2015 ve 30.12.2015 tarihli dilekçelerinde cezasının onaylanmasını talep ettiği, sanığın bu isteminin temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu ancak, 5271 sayılı CMK'nın 266/3. maddesinde belirtildiği üzere, sanık müdafii ile yaşı küçük sanığın iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde sanık müdafiinin iradesi geçerli sayılacağından, dilekçe tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın temyizden vazgeçme iradesine itibar edilmesi yasal olarak olanaksız olduğundan, sanık hakkındaki hüküm sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine incelenmiştir.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.