KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/1808 E., 2016/623 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2016
- Mahkemesi
- ... Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 188/3. fıkrası gereğince tayin edilen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılırken “4 yıl 2 ay” yerine hesap hatası sonucu “4 yıl 8 ay” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/1808, K. 2016/623, 27 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama