Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/1881 K.2016/2301

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık .... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik inceleme;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmasına,

2-Sanıklar ...ve .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece sanık .... müdafiinin bu istemiyle ilgili olarak verilen 26.11.2009 tarihli kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi ekindeki istirahat raporu karşısında, eski hale getirme isteğinin haklı ve temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.