Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/3408 K.2016/3032

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii ve süresinin açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların, aynı maddenin son cümlesi gereği durma niteliğinde bir karar olması ve bu kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması karşısında; devam eden yargılama sırasında sanık hakkında 03.12.2008 tarihli celsede ara karar ile 191/2. maddesi uyarınca verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yönelik karara karşı sanığa herhangi bir itiraz hakkının tanınmaması nedeniyle kararın kesinleşmediği,

kesinleşmeyen karara ilişkin yapılan infaz işlemlerinin ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 29.04.2011 tarihli mahkumiyet hükmünün hukuki değerinin bulunmadığı kabul edilerek, sanık müdafiinin 26.07.2011 tarihli dilekçesinin 03.12.2008 tarihli celsede ara karar ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;