Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/4090 K.2015/6909

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin yetkili ve görevli itiraz merciince yerine getirilmesine,

2-Sanık hakkında ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvarı'nda kalan, suça konu uyuşturucu maddeden alınan numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,