KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/583 E., 2015/4085 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik Cumhuriyet savcısının temyizine ilişkin incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/583, K. 2015/4085, 4 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama