Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/6613 K.2016/3763

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanıklar ... ve ... hakkında kenevir ekme suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik olduğu, sanıklar ... ve ...’un ise kenevir ekme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri, dolayısıyla adı geçen sanıklar ... ile ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma ve kenevir ekme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, kenevir ekme suçunun ise sübuta ermediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete dair hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Olay yerinde ekili halde kenevir ele geçirilemediği, kenevir ekildiği belirtilen yerde ise herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi bir maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeni ile elde edilmesinin de mümkün olamayacağı, bu durumlar karşısında sanıkların atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, şüpheden sanıkların yararlanması gerektiği yolundaki genel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,