KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/6786 E., 2015/4439 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 188/3, 62, 52/2, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
2- Sanık .... hakkında beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, sanık ..... müdafii Av. ...'in, sanıklar .... müdafii olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısı'nın tüm, sanık müdafiinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
... Laboratuvarı'nda kalan numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının uyuşturucunun müsaderesine ilişkin bölümüne “esrar maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve .... Laboratuvarı'nca alınan numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyize gelince;
İddia, oluş, oluşa uygun olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu uyuşturucu maddeyi, hakkında mahkumiyet hükmü onanan diğer sanık .... ile eylem ve fikir birliği içinde naklettiği anlaşıldığından sanığın sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/6786, K. 2015/4439, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama