KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2015/8644 E., 2017/782 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen kararlara ilişkin yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uyğulanmasına" ilişkin kararların, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin yetkili ve görevli itiraz merciince yerine getirilmesine,
2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;
a) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... bakımından,
Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanıkların savunmalarının aksine, ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ilgileri olduklarına dair maddi bulgularla desteklenmeyen, farklı anlamlara gelebilecek iletişimin tespiti tutunakları dışında, somut, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek, sanıklar beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
b) Sanıklar ..., ... ve ... bakımından;
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2015/8644, K. 2017/782, 3 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama