Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2015/8974 K.2016/8561

2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik incelemede,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve ...-... sayılı kararında da açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına,

2- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında uyuşturucu madde ticaretinden kurulan hükümlere yönelik incelemeye gelince;

a- Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'nın sattığı kabul edilen maddelerin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

b- Sanık ...'da ele geçirilen suça konu uyuşturucu maddeyi kullanma dışında satma veya başkasına vermek amacıyla bulundurduğuna dair savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sattığı kabul edilen maddenin ele geçmemesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmedilmesi,

c- Kendisinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçmeyen sanık ...'in savunmasının aksine, sanık ...'da ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna veya adı geçen sanığın suçuna iştirak ettiğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmedilmesi,