Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2016/1342 K.2016/7932

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davanın yargılaması sonunda ...

Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2012 tarih ve 2011/510-2012/385 sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.02.2016 tarih ve 2015/14821-2015/1626 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 191/2. maddeleri gereğince 13.10.2006 tarihinde verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmünün infazı aşamasında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle verilen 18.05.2012 tarihli karar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup;

bu kararlara karşı aynı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 267 ve devamı maddeleri uyarınca hükümlünün isteğinin itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 28.06.2016 tarihli itiraz dilekçesinde;

"Dosyanın incelenmesinde sanık hakkında birden fazla uyuşturucu kullanmak suçundan açılmış iddianame suretleri ile kararlar bulunduğu görülmüştür.

Sanığın temyiz incelemesine gönderilen dosyanın suç tarihi 11.08.2011 iddianame tarihi 24.08.2011 soruşturma no: 2011/2027 iddianame no: 2011/465'tir.

Sanık hakkında bu dosyadaki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 18.05.2012 tarih ve 2011/510 esas, 2012/385 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 62, 52. maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası verilmiştir.

Verilen bu karar sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymamasından dolayı dosya yeniden ele alınarak verilmiş bir karar olmayıp 11.08.2011 tarihli yeni işlenen suçtan dolayı verilmiş bir karardır.

Bu nedenle verilen karar niteliği itibariyle itirazı kabil bir karar olmayıp temyizi kabil bir karar olduğundan incelenmeksizin iade kararı kaldırılarak dosyanın esastan incelenmesine karar verilmesi" düşüncesiyle Dairemizin kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 18.05.2012 tarih ve 2011/510 esas, 2012/385 sayılı kararın temyize tabi bir karar olup olmadığının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre, ...

Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2012 tarih ve 2011/510-2012/385 karar sayılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında, TCK'nın 191/1, 62, 52. maddeleri gereğince verilen 6.000 TL adli para cezasının, sanığın 08.10.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 13.10.2006 tarihli mahkumiyet hükmünün infazı aşamasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle verilen bir karar olmadığı,

11.08.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianame açılan kamu davası sonucunda verilen mahkumiyet hükmü olduğu anlaşıldığından, itiraz yerinde görülüp dosya esastan incelenerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.